How to traumaverwerking
Flashbacks, intrusieve gedachten en nachtmerries die je het trauma opnieuw laten beleven Vermijding Alles vermijden wat aan het trauma herinnert, mensen, plaatsen of situaties Negatieve gedachten Veranderingen in denken en stemming, zoals schuldgevoel en verdriet Verhoogde waakzaamheid Hypervigilant zijn, moeilijk slapen en constant "aan" staan
Waarom blijven traumatische herinneringen zo hardnekkig?
In deze video leg ik uit wat er in ons brein gebeurt bij een traumatische gebeurtenis en waarom sommige herinneringen niet vanzelf vervagen. Heftige ervaringen – zoals een ongeluk, geweld of een ramp – kunnen zo overweldigend zijn dat ons zenuwstelsel in de overlevingsstand blijft hangen. We maken een duidelijk onderscheid tussen een normale stressreactie (die na enkele weken afneemt) en PTSS, waarbij klachten langer dan een maand aanhouden en het dagelijks leven ernstig verstoren. De symptomen van PTSS vallen in vier clusters: 1. Herbelevingen (zoals flashbacks en nachtmerries) 2. Vermijding van alles wat aan het trauma herinnert 3. Negatieve veranderingen in gedachten en stemming 4. Verhoogde waakzaamheid (altijd “aan” staan) Belangrijk om te weten: dit is geen zwakte of persoonlijk falen. Het is een normale biologische reactie op een abnormale, overweldigende gebeurtenis. Gelukkig is er goede, wetenschappelijk onderbouwde behandeling mogelijk, zoals traumagerichte cognitieve gedragstherapie (CGT) en EMDR. Herstel is mogelijk – met steun, erkenning en professionele hulp. Herken je deze signalen bij jezelf of iemand in je omgeving? Praat erover en zoek hulp. Die eerste stap kan het begin zijn van herstel.
Emotionele verwaarlozing: de onzichtbare wond uit je kindertijd
Niet al het trauma ontstaat door wat er wél gebeurde. Soms zit de diepste pijn juist in wat er ontbrak: echte aandacht, emotionele verbinding en het gevoel gezien en gehoord te worden. In deze video onderzoeken we de impact van emotionele verwaarlozing – een vaak onzichtbare, maar diep ingrijpende wond.
We kijken hoe deze vroege ervaringen doorwerken in het volwassen leven. Patronen zoals pleasen, perfectionisme of angst voor afwijzing zijn vaak geen karakterfouten, maar oude overlevingsstrategieën. Je brein en zenuwstelsel hebben zich ooit aangepast aan een onveilige of emotioneel onvoorspelbare omgeving – en dat “programma” kan later automatisch blijven draaien.
Vanuit de wetenschap (Adverse Childhood Experiences) weten we dat emotionele verwaarlozing invloed heeft op zelfbeeld, emotieregulatie en stressreacties. Heling betekent niet vergeten, maar integreren: de herinnering krijgt een plek in je levensverhaal, zonder dat ze je heden blijft beheersen.
We bespreken de drie pijlers van traumaverwerking en kijken naar de methode PRI (Past Reality Integration) als praktische benadering. Conceptueel sluit PRI aan bij bewezen therapieën zoals schematherapie en EMDR, maar het is belangrijk om te weten dat PRI zelf nog niet dezelfde wetenschappelijke onderbouwing heeft.
De kernboodschap? Heling is een daad van innerlijke compassie. Als volwassene kun je leren om jezelf de steun en erkenning te geven die je als kind misschien hebt gemist. Je verleden hoeft je toekomst niet te bepalen. Dat is de weg van kindpijn naar volwassen vrijheid.
